اﷲ

Geceler bize yâr oldu…
gecenin bu vakti…
bir ben uyanığım…
bir de…
Alim’î şeb-i yelda…

“işte sor” diyecek kadar cüretkar değil
lakin cürete boyun eğecek kadar mahcubane de
hicabhanede
geceler gibi kapkaranlık

lakin yine geceler gibi aydınlığı bekleyen de

“geceler kaç saat bilirim” diyecek kadar zillet değil
lakin zillete el pençe divan durduracak kadar rezil de
zillethanede
geceler gibi karanlık
lakin yine geceler gibi aydınlığı bekleyen de

Geceler bize yâr oldu
gecenin bu vakti
bir ben yanığım…
bir de…
Alim’î şeb-i yelda…

saat 3:01….

Sorma rengim niçin al’dır varak-ı beyza
Ki Divit rahnedar çehre-i pak’inden.

***

hallerimi sorma
yine gurub göründü
bir oyunun ortasındayız !
derler…
tebessüm…
geçer…

hallerimi sorma
yine divit kırmızı yazıyor
bir deryanın ortasındayız !
derler…
tebessüm…
geçer…

hallerimi sorma
yine kulaklar sağırlaştı
bir alemin içindeyiz !
derler…
tebessüm…
geçer…

hallerimi sorma
yine mahcubane kaldı beden
bir zilletin kalbindeyiz !
derler…
tebessüm…
geçer…

hallerimi sorma
yine akmaz düştü katre
bir çölün zerratındayız !
derler…
tebessüm…
geçer…

hallerimi sorma
yine çerağ sandı kendini kalb
bir ataşın kırmızısındayız !
derler…
tebessüm…

göçer…

ahlak bağırıyor
sokaklarda avazı çıktığı kadar yırtınıyor
zaten çatladım orta yerimden
deyip kendini vuruyor dağa taşa
ahlak sokaklara düştü
ahlak can kaybediyor
can ahlak kaybediyor

diz üstü pileli eteklerin arsız rüzgarıyla
rüzgarlık vasfını ateşin vasıflarıyla değişmiş
halleriyle…yakıyor ahlakı….
ahlak eteklere düştü
ahlak can kaybediyor
can ahlak kaybediyor

ya et lazım bize ya çaput
bize incecik et gösteren bez değil
ahlak oralarda
dayak yiyor ve sokak serserilerince…
eyvah! iniltileri yükseliyor bilerek yırtılan ivlerde
ahlak çoraplara düştü
ahlak can kaybediyor
can ahlak kaybediyor

Ve duyulmaz oldu….
hayvanlar gibi birbirini yalayan dillerde
ahlak bekçilerinin isimleri….
duyulmaz oldu…
aha da bırakıp gider buraları zavallım…

ahlak dillerden düştü
ahlak yollara düştü
ahlak takatten düştü
ahlak toprağa düştü
ahlak DÜŞTÜ !

ahlaksız meydanlara merhaba !
CC’suz sıfatlara merhaba !
parantez içlerine sığdıralan
Sellalahu Aleyhi Ve Sellem…
Sana da elveda !

çünkü ahlak düştü….
ahlak cansız kaldı…
can ahlaksız kaldı !

fecr göründü
akşamlar tarih olacak gibi göründü
öyle doğdu gün
lakin mücrimlik baki kaldı
her yerlerinden akan irinlerle
sabahlarla
akşamlarla
mücirmlik ile kaldı beden
ya beden mücrim kalmasın
ya ruh mevt olmasın
şimdi halimizi seyret
ruh mücrim
beden mevt

dağ taş desen kendi halinde
derbeder desen gülerler jiletlese
kendi halinde mücrim onlarda
katlettiği böceklerin ardından
yardığı başların ardından onlar
mücrim gibi lakin mahcub
şimdi hallerini seyret
ruh mücrim
beden mevt

dil susmuş gözler ukalalık yapıyor
yoksa ağız da mı mücrim
kulak desen sükut eylemiş
ar dediğin hala avaz avaz yaldızlı
yaldızlarında çamuru utandıran damlalar
şu garib vücuda bir bakadur
bakmak mümkün mü ortada garib yok mücrim var
şu zillet vücuda bir daha dön
şimdi hallerini seyret
ruh mücrim
beden mevt

zalimler…
ancak yangıni bir üslupla konuşmayı biliyorlar
demiyorlar ki
şu eşek yanmaktadır…

derdimiz şu
senin derdin şu
sana derd olan
bizim derdimize de
seni yakıp kavuran derde de
derman şu…
demiyorlar…
söylemiyorlar…
yangınımı söndürmek için ağlamaktayım lakin…
gözyaşım ne yetsin…
hiç sönmeyecek cehennem alevi gibiyim…
artık dur da demiyor…
yanmaktan usanmadık
kül olmak beklemedik
lakin…
vesselam…

Her gece aynı terane vre cehennemlik

Her gece sayende ömrümden geçtim

Midemden bağırsağa indi benlik

Bileydim cehennemi seçerdim cehennemlik !

Yıkıldı o kadim zamanlardan kalan hatıralar…
Yerlebir oldu mevzileri duygunun asaletin mantığın ve aklın risaleleri yandı kül oldu.Zinhar kalmadı zerresi mücrim ama parıltılı günler…

İşte yıkıldı o kadim zamanardan kalan hatıralar…
Hatıralar hatırat oldu sultanların kellesi gibi toprakta…
Herşey bitti sonunda…
Yıkıldı o kadim zamanlar…
Hatıralar…
Hatıratına bir…
El-Vedah !