Bir hicran hülasası olarak ulu çınarların gölgesinden ancak bu gün kurtulabilmiş saygıdeğer bir dimağ engin bir yürek…Leylâ Hânım…Bu şiiri O’nun hicranının, hasretinin geniş özeti niteliğinde.
Derd-i isyana müptelâyım Yâ Resûlallâh!
Kapında bir bahtı karayım Yâ Resûlallâh!
Umardım hep cemâl-i pâkinden teceİlîler,
Bak şimdi; firaka sezayım Yâ Resûlallâh!
İnlerken nây-ı kalbim ümîd-i feyzinîı; dâim,
Cürmümle o demde cüdayım Yâ Resûlallâh!
Saçılır iklİm-i pâkinden âleme rahmet,
Ben neden kuruyup solayım Yâ Resîlallâh!
Ne şevkti tüterken bûyun herdem seherlerde,
Ya şimdi, inleyen bir nâyım Ya Resûiallâh!
Kabul kıl mücrimi, kovma kapmdan ne olur!
Kovarsan kime sızlanayım Yâ Resülaüâh!
Yanmışım isyanla, yakma hicranla Ey Nebî!
Bittim billahi; pür şekvayım Yâ ResBIallâh!
Günah bana yaraşmaz, doğru… Af sanin sânın
Sen varken kime dert yanayım Yâ Resûlallâh
Leylâ Hânım
remlae demiş ki,
Haziran 15, 2007 6:19 am
Canım sıkıldıkça gelip okuyorum ve kendime geliyorum.. Teşekkür ederim, beni buraya da eklediğiniz için..
divit demiş ki,
Haziran 15, 2007 7:45 pm
boş vaktinizden fazlasını ayırmamanız isabet olmuş…
daima beklerim ama gelipte göreceğiniz birşey yok..